در حال حاضر جمعیت جهان حدود 5/6 میلیارد نفر تخمین زده شده و پیش بینی می شود تا 50 سال آینده به دو برابر افزایش یابد.این بدین معنی است که جمعیت زمین به سرعت در حال رشد بوده و بدون تردید بشر در آینده نزدیک با کمبود غذا دست به گریبان خواهد بود و به عبارتی تأمین غذای کافی برای خیل عظیم جمعیت،بزرگترین مشکل جهان امروز محسوب می شود.به نظر عده ای از دانشمندان و محققین عرصه فن آوری زیستی یکی از راه های رفع این نیاز،تولید محصولات و غذاهای تغییر یافته ژنتیکی(تراریخته) می باشد.زیست فناوری می تواند فرصت های زیادی را در بهبود فرآورده های کشاورزی و دامی در زمینه بالا بردن زاد و ولدهای دام،افزایش فرآورده های جانبی،مقاومت به آفات حشره ای و بیماری ها،بهبود ارزش غذایی و تولید کیفی برخی محصولات و مقاومت در برابر علف کش ها فراهم کند.برخی از کارشناسان،زیست فناوری را تنها راه حل افزایش تولید غذا و محصولات کشاورزی قلمداد کرده و مدت زیادی است از آن سخن می گویند اما ریسک و خطرهای محصولات GMرا نباید به علت نبود مدارک در این زمیه به معنی نبود خطر تلقی نمود.بهرحال به عنوان یک واقعیت همواره این سوال در اذهان مطرح می باشد که آیا این مواد ایمن هستند و تولید بیماری نمی کنند؟ویا مصرف آن ها سلامت انسان را به خطر نمی اندازد؟دولت ها مسئولیت بسیار خطیری را در قبال محصولات تراریخته بر دوش دارند و اگر ظرفیت سازی لازم در جمع آوری،تدوین اطلاعات و تدوین مقررات را ایجاد نکرده و تبحر و مهارت کافی را در برنامه ریزی،اجرا و نظارت نداشه باشند،هم استفاده از این فنآوری را دچار مشکل می کنند و هم محققین،تولیدکنندگان،توزیع کنندگان،صادرکنندگان و واردکنندگان این محصولات دچار سردرگمی و بلاتکلیفی می شوند.هدف این مطالعه پرداختن و بحث درمورد نگرانی ها در این زمینه است که از اهمیت خاصی برخوردار بوده و از جوانب مختلفی قابل بررسی می باشد.